Steun ons en help Nederland vooruit

Publicaties

Columns D66 fractie Huizen

 

Columns D66 fractie Huizen

In het Nieuwsblad voor Huizen staan wekelijks columns van de raadsleden van de gemeenteraad Huizen. Ook de vier D66 fractieleden schrijven twee maal per jaar een column. Hieronder kunt u deze terugvinden.

 

 


Bert de la Mar – 12 januari 2017

Participatie

In de vorige eeuw kregen burgers van de overheid inspraak in ambtelijke procedures. Overheidsdiensten hielden een wettelijk verplichte inspraakronde, hoorden de burgers aan en waren vervolgens totaal niet verplicht iets te doen met wat deze burgers inbrachten. Dat is wettelijk nog steeds zo.

Bij inspraakrondes komen vaak alleen tegenstanders van het voorstel én heeft iedere inspreker een eigen mening die soms sterk verschilt van een andere inspreker. Voor de overheid is het dan lastig om iedereen tevreden te stellen.

Ik heb diverse inspraakavonden bijgewoond (over bestemmingsplannen, parkeerplaatsen) waarbij de overheid het salomonsoordeel moest geven tot ontevredenheid van iedereen.

Tijd voor een nieuwe term: participatie. Mensen wilden structureel en actief meedoen. Niet alleen het recht om kanttekeningen te plaatsen maar met een actieve houding en medeverantwoordelijkheid betrokken zijn bij de besluitvorming. Participatie is niet vrijblijvend, niet voor de burger en niet voor de overheid. De uitkomst van de participatie is bijna altijd een compromis en bindend, binnen de wettelijke mogelijkheden en bevoegdheden van de overheid.

Een goed voorbeeld van geslaagde participatie in Huizen is de besluitvorming rondom de nieuwbouw aan de Keucheniusstraat. De participatiegroep kreeg meerdere voorstellen voorgelegd voor de invulling van het braakliggende terrein tegenover de AH-garage. Na een reeks van berekeningen, voorstellen en discussie kwam de participatiegroep tot het compromis Keucheniushof dat de gemeenteraad op 19 september 2016 goedkeurde.

Het bestuur van Huizen (B&W en de gemeenteraad) luistert naar de burger door middel van inspraak en laat zich leiden en beslissen door participatie, maar blijft eindverantwoordelijk voor de besluitvorming…Dat is nog steeds de beste manier, tenzij je overal referenda over wil…en willen we dat?


 

 

Karin van Werven – november 2016

Hoe daadkrachtige samenwerking leidt tot succesvolle transformatie

Eind 2015 gaf de gemeenteraad opdracht voor het transformeren van het markante Borgstedegebouw aan de Huizermaatweg 2 van kantoorpand tot kleine wooneenheden. Door de toenemende stroom van Syrische vluchtelingen, moesten er meer statushouders gehuisvest worden, maar we wilden niet dat de krappe sociale huurmarkt in Huizen nog verder onder druk zou komen. Alleen bouwen voor statushouders was niet wenselijk, we wilden immers een snelle integratie bevorderen. Daarom moesten de 45 appartementen aan zowel statushouders als jongeren worden aangeboden.

Goed overleg tussen de gemeente, die het bestemmingsplan aanpast, de Alliantie die het pand koopt en zorgdraagt voor de verhuur en de oorspronkelijke eigenaar/aannemer Vreeswijk en Koebrugge, die het pand transformeert, leidt tot een uniek project. Er ontstaat een daadkrachtige samenwerking waarbij wordt afgesproken dat zodra de transformatie gereed is het COA, vrijwilligersorganisaties en de gemeente samen zorgdragen voor de maatschappelijke begeleiding van de statushouders.

Vorige maand was ik er met een delegatie van de gemeenteraad op werkbezoek. We werden welkom geheten door medewerkers van de Alliantie, die nu hun wijkkantoor hebben gevestigd in het Borgstedepand. De woonunits waren bijna klaar. Elke unit weer anders, maar steeds weer verrassend ruim en licht. De medewerkers waren merkbaar trots op het resultaat en vertelden ook enthousiast dat ze al zoveel positieve reacties hadden gekregen van statushouders en van ouders van jongeren die graag in dit pand wilden komen wonen. Inmiddels zijn de eerste woonunits verhuurd. De officiële opening zal later deze maand plaatsvinden, maar ik wil hierbij alvast alle betrokken feliciteren met het resultaat.

 


 

Paul Lekkerkerker –

Lekker Huizen

Samen met mijn vrouw had ik een heerlijke vakantie in Portugal. Zon, zee, cultuur, lekker eten en heerlijk ontspannen. Maar cliché, cliché aan al het goede komt een eind en dus weer aan het werk.

Een van de eerste dingen die ik moest doen was een tekst bedenken voor deze column. Om wat inspiratie op te doen besloot ik te gaan hardlopen over de hei – die overigens prachtig in bloei staat – en al lopend dacht ik aan de verkiezingen in Amerika. Zou ik daar iets mee kunnen? Iets schrijven over Trump of Clinton en me druk maken over het feit dat mensen elkaar willen overschreeuwen en zo boos zijn? Mooi thema, maar te groot voor een eenvoudige column.

Nadat ik thuis kwam en gedoucht had besloot ik naar het dorp te fietsen om boodschappen te doen. In het dorp zou ik wel een onderwerp vinden.

Terwijl ik door de Keucheniusstraat fietste, mijmerde ik wat over het feit dat de gemeente, de participatiegroep en Visser uiteindelijk allemaal het beste willen voor Huizen en dat dit nu ook nog gaat gebeuren.

De slager was blij me weer te zien. Meestal wil mijn vrouw namelijk een apart stuk vlees en dat betekent ‘specialistische hulp’. Na de slager een rondje over de markt. Eieren, brood, groente en fruit. Alles heerlijk vers, lekker efficiënt en dus tijd genoeg om een kopje koffie te drinken. Daarna ben ik naar de kaasboer gegaan en heb ook bij de wijnboer twee flessen wijn gehaald. Teruglopend naar mijn fiets zag ik in een etalage een leuk shirt hangen dat ik niet kon laten liggen.

Om twaalf uur fietste ik tevreden naar huis en dacht: “Wat een heerlijke zaterdag is dit. Wat een lekker dorp met mooie hardwerkende ondernemers en vriendelijk personeel met hart voor de zaak…Nu alleen die column nog.“

 


 

Paul Lekkerkerker – 6 juli 2016

KeuGat wordt KeuHart; het succes van participatie

Jarenlang hebben gemeente en ontwikkelaars met elkaar vergaderd en onderhandeld over de invulling van het Keucheniusterrein. Wat begon met prachtige ambities liep langzaam vast en wat resteerde was een lelijk litteken in het centrum van het Oude Dorp. Tot overmaat van ramp werden wij eind 2008 geconfronteerd met een financiële crisis, waardoor de ontwikkelingen muurvast kwamen te zitten.

Bij de verkiezingen in 2014 heeft D66 aangegeven dat er snel een besluit moest worden genomen over het Keucheniusterrein en dat het decennia lang slepende dossier eindelijk moest worden vlot getrokken.

Dankzij de steun en inzet van onze coalitiepartners CDA, Dorpsbelangen Huizen, GroenLinks, ChristenUnie en de SGP forceerde D66 wethouder Marlous Verbeek vorig jaar een belangrijke doorbraak. Door de grond van ForumInvest over te nemen, had de gemeente de weg vrij om stappen te zetten richting de ontwikkeling.

Bijna een jaar geleden is wethouder Verbeek samen met haar ambtenaren het gesprek aangegaan met de direct betrokkenen rondom de Keucheniusstraat. Samen met bewoners, de Vrienden van het Oude Dorp, het Huizer Initiatief Platform en de ondernemers is er een participatiegroep gevormd om te onderzoeken wat de gezamenlijke visie is op de invulling van de Keucheniusstraat en de ontwikkeling van het dorpscentrum in brede zin.

In de afgelopen 10 maanden heb ik, ongeduldig als ik ben, de wethouder regelmatig gevraagd hoe staat het er nou mee. En iedere keer kreeg ik het zelfde antwoord, “het gaat goed, maar dit proces heeft tijd nodig.”

Deze week is het wachten beloond met de persconferentie van de participatiegroep. Een grote ambitie van het college wordt gerealiseerd, maar nog belangrijker Huizen heeft straks niet meer een gat, maar weer een hart – het KeuHart.

 


 

Paul Lekkerkerker –

Een uitstekende column

Onlangs stond er in deze krant een uitstekende column van collega Annemarie van der Will over burgerparticipatie. Burgerparticipatie is het omdenken van de overheid om niet over de burger te regeren, maar met de burger te regeren. Terecht wijst Annemarie erop dat dergelijke initiatieven passen in ons huidige tijdgewricht en dat het veel van ons communicatievermogen vereist zodat we de verwachtingen naar elkaar toe helder krijgen. Het is daarom belangrijk dat we heel kritisch kijken naar wat de overheid in dit soort trajecten goed doet en wat moet verbeteren.

Wat we alleen niet moeten vergeten is dat inspraak, meepraten en meedenken niet automatisch betekent dat we ook onze zin krijgen. En dat is voor veel mensen helaas een moeilijk concept; wel meepraten, maar niet je zin krijgen. Vaak zie je dat, als mensen meepraten maar niet hun zin krijgen, zij hun stem gaan verheffen en zelfs gaan schreeuwen om toch hun zin te krijgen.

Juist deze week is het goed om even stil te staan bij “wel meepraten, maar niet je zin krijgen” en eens na te denken over wat er gebeurt als de schreeuwers hun zin krijgen.

Vrijheid betekent voor mij dat ik kan doen en laten wat ik wil en dat ik mag zeggen wat ik denk. Maar vrijheid betekent voor mij ook dat ik niet altijd mijn zin krijg. Vrijheid is voor mij de ruimte om te mogen luisteren naar anderen, te kunnen begrijpen wat ze zeggen en het er niet mee eens te zijn. Het is de taak en verantwoordelijkheid van de politiek om dat steeds weer te laten zien en uit te leggen…“als u begrijpt wat ik bedoel.”

 


 

Paul Lekkerkerker – 2015

Coming Out Day

Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.

Een betere manier is er niet om te zeggen dat het in Huizen geen probleem is om ‘uit de kast’ te komen. En daarmee is eigenlijk ook antwoord gegeven op het verzoek van het COC om op 11 oktober aanstaande, ter gelegenheid van de Coming Out Day, de regenboogvlag te hijsen.

Tegelijkertijd moeten wij ons er bewust van zijn dat ogenschijnlijk diepgewortelde normen en waarden niet vanzelfsprekend zijn en dat de overheid de taak heeft om telkens weer de burgers te informeren over zaken die wij als vanzelfsprekend achten. Het is onze plicht om elkaar er steeds weer op te wijzen dat er geen plaats is in onze samenleving voor homofoben of homohaters, of meer algemeen voor fobieën en haatzaaiers.

Als wij denken dat wij aan deze plicht voldoen door een vlag te hijsen, dan vind ik eerlijk gezegd dat we mager en misschien zelfs wat laf bezig zijn.

Ik zou om die reden de motie willen uitbreiden met de opdracht:

… en te onderzoeken hoe zij samen met scholen, sportverenigingen, kerken en andere maatschappelijke organisaties in deze week aandacht kunnen besteden aan het eerste artikel van onze grondwet in algemene zin en dit thema in het bijzonder.

Ik zou om die reden de motie willen uitbreiden met de opdracht:

Te onderzoeken hoe er samen met scholen, sportverenigingen, kerken en andere maatschappelijke organisaties in de week van 11 oktober aandacht kan worden besteed aan het artikel 1 van onze grondwet in algemene zin en het thema HLBT-fobie in het bijzonder.

 

 


 

Karin van Werven – oktober 2015

Participatiewet

Deze maand gaat de gemeenteraad van Huizen de begroting voor 2016 bespreken. Een groot deel van de uitgaven gaat naar het sociale domein. Het is daarom goed om te weten welke keuzes de gemeente Huizen maakt op het gebied van maatschappelijke ondersteuning.

In 2015 zijn de nieuwe jeugdwet, de nieuwe wet maatschappelijke ondersteuning (WMO) en de participatiewet ingegaan. Hiermee werd de gemeente Huizen verantwoordelijk voor de uitvoering van deze wetten. De gemeente Huizen kiest voor zorg op maat voor de inwoners van Huizen en gaat hierbij uit van de kracht van mensen. De vraag is altijd wat kunt u wel, in plaats van wat kunt u niet. Ook wordt gekeken of er mensen zijn in uw omgeving die kunnen helpen. Dat is ook de insteek bij de zogenaamde keukentafelgesprekken. Onderzoek van de rekenkamer wijst uit dat inwoners van Huizen in de meeste gevallen tevreden zijn over het contact met de gemeente bij deze gesprekken. Soms leiden de gesprekken echter tot misverstanden of meningsverschillen. D66 vindt het positief dat de gemeente kritisch kijkt naar bezwaren van haar inwoners, door bijvoorbeeld een nieuw gesprek aan te gaan. Onafhankelijke cliëntondersteuners kunnen helpen meedenken over hoe de zorg het best georganiseerd kan worden. Het is dan ook goed dat zij deel kunnen nemen aan de keukentafelgesprekken tussen inwoners en de gemeente. Ook een intensievere samenwerking tussen de gemeente en de maatschappelijke organisaties (zoals huisartsen, welzijnswerk, voedselbank en zorgverzekeraars) is van groot belang bij het signaleren van zorgvragen. Hier kan ook de wijkverpleegkundige een actieve rol in spelen. Bijvoorbeeld als iemand tijdelijk niet voldoende eigen kracht of geen eigen netwerk heeft, maar ook bij het signaleren van overbelasting bij mantelzorgers. Niet alleen bij de WMO maar ook bij de jeugd is deze samenwerking belangrijk. Voor jeugd en gezinnen die ondersteuning nodig hebben, wordt jeugdhulp op maat ingezet.

De eigen kracht van mensen staat ook centraal bij de uitvoering van de participatiewet. De gemeente gaat uit van een inclusieve arbeidsmarkt waaraan iedereen moet kunnen deelnemen. Helaas zijn er nog veel mensen zonder werk, maar de gemeente Huizen zet in op werk voor iedereen, ongeacht leeftijd, culturele achtergrond of beperking. Dit vraagt veel van ons allemaal. Zowel de gemeente als lokale bedrijven moeten zich inspannen om inwoners met een achterstand op de arbeidsmarkt aan een baan te helpen. Hierbij mogen deels gesubsidieerde banen natuurlijk niet in de plaats komen van bestaande banen. Een inclusieve arbeidsmarkt, betekent ook een zinvolle dagbesteding bieden aan inwoners die niet in staat zijn om in een gewone baan aan de slag te gaan. Tijd voor Meedoen is hiervan een mooi voorbeeld. Nieuwe initiatieven op dit gebied worden door D66toegejuicht.

 

Gepubliceerd op 19-01-2017 - Laatst gewijzigd op 24-01-2017